Bir şey koptu içimden, sesi hâlâ dönüyor duvarlarda,
Ama kimse duymadı, duymayacak da...
Ben yeniden doğuyorum şimdi, kimsenin bilmediği bir yerden,
Kendi içime, kendi sessizliğime doğru...
Parça parça ve küçüklü büyüklü adımlar eşliğinde,
Ne olacağını bilmeden…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta