Bir şey koptu içimden, sesi hâlâ dönüyor duvarlarda,
Ama kimse duymadı, duymayacak da...
Ben yeniden doğuyorum şimdi, kimsenin bilmediği bir yerden,
Kendi içime, kendi sessizliğime doğru...
Parça parça ve küçüklü büyüklü adımlar eşliğinde,
Ne olacağını bilmeden…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta