Bazen ne kadar çok affettiğinin farkına varıp,
Kendini suçlu hissetmeye başlıyorsun.
Sonra kendini yargılayıp,
Bir değil, bin iple asıyorsun,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Evet zaten adına söylenilenin o olmadığından yana tüm isyanım..
sonunda özgür bırakıyorsan kendini evet..
Oysa her affetmenin adı,sevmeye devam etmek değildir.... .
Evet zaten adına söylenilenin o olmadığından yana tüm isyanım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta