Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yoksa bulduğumuz kişide mi arıyorduk aşkı?
ilginc bi soru,mantıklı....cok guzel yaa bu siir.
'Gidersen ağlarım belki
Ama sen hep gül
Gözlerindeki güneş batmasın yeter ki...' Tebrikler bu güzel dizeler icin.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta