Affet Bizi Susurluk Şiiri - Mustafa Şen

Affet Bizi Susurluk

Doğa cömertçe kutsuyordu insanlarımızı, bembeyaz
Onları karanlık günahlarından arındırırcasına
Kardan adamlar simsiyah ağızları
Kömür kömür gülüyordu insanlara
Tahta kollarında kuşlar, havuç burunlarıyla
Hüzünlü bir tavırla geçiyor
devrilmiş kamyonlar yanımızdan
Azeri türküleri söylüyor
radyodaki küçük adamlar
(hiç üşümez mi bunlar)

ah be Mustafa beyaz korkuların bırakmıyor peşini
Van da isen Van da
Şimdide İzmir’den İstanbul’a
Yürü ulan Mustafa belki varırsın gideceğin yere

Nizami hüzünleri ve korkularıyla
Bir asker dalmış boşluğa bakıyordu
Bir ana ürküyordu;
Yavrusunu gününün geceye dönmesinden,
telefonda sesi titreyerek

Patlak gözleri
Soğuk kanlı bir katil edasıyla
İzliyorlardı sanki bizi çakallar…
Hey! Doymanız için kaç hayat gerekli size?

Susurlu bizi affet!
Yol ver geçelim…
Bekler bizi doğacak güneşli güzel günler! ! !
Mustafa Şen
17.şubat 2008
susurluk