Gidebilsem bu şehirden,Doğanın içine bıraksam kendimi.Güneş tepemde olsa,
Yaksa ciğerlerimi temiz havası.Serin suyundan içsem,İçimdeki yangını söndürmek için yetermi.?
Ve arınsam tüm yozlaşmışlıklardan,Bayağılıklardan dönebilsem özüme.
Sadece gerçek olanla ben kalsam, ve Ona yalvarsam..Ağlasam..Zavallılığımın farkına varsam.
Yüzümü sürsem aslım olan toprağa ve yarattığı böcek kadar kıymetim olduğunu ümit edebilsem Onun gözünde.
Akıtsam göz yaşlarımı Türlü türlü özürler dilimde,Haykırsam sessiz çığlıklarımla. Sadece bu duyulsa sözlerimden
Özür dilerim tanrım... Özür dilerim rabbim... affet beni ben duramadım sözümde.....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta