Affet Beni Sevgilim Şiiri - Baki Ortak

Affet beni,
düşmedim niyetsiz gönülüne,
sözlerim bazen kurşun gibi ağır,
bazen de yağmur gibi hafif…
Farkında olmadan,
düşürdüm kalbini taşların üstüne,
oysa senin yüreğin pamuk,
benim dilimse yaramaz çocuk.

Sevda dedikleri
uzak dağların ardında bekleyen rüzgar,
gelip geçtiğinde alır götürür her şeyi,
ama iz bırakır gönlünde,
tutunursun sessizce,
kimselere söyleyemezsin,
için yanar, gözlerin nemli kalır.

Gecenin koynunda düşünürüm seni,
yıldızlar fısıldar adını,
ay gibi süzülür gözlerinin önünden,
her köşe, her sokak,
bir hatıra seninle dolu,
bazen kahkaha bazen gözyaşı,
hepsi birden sen olursun.

Sabah rüzgârı tazeler saçlarını,
ben ise usulca kokunu ararım,
bir çiçek gibi açmış gülüşünü,
yüreğimde saklarım,
kimselere gösteremem,
sadece rüzgâr bilir,
sadece kuşlar duyar.

Ah sevgilim,
her adımımda seni ararım,
her gece seni düşlerimde bulurum,
bazı günler özlemden yanarım,
bazı günler ise sessizce ağlarım,
ama bil ki, sevgilim,
her düşüncem seninle başlar,
her nefesim sana dönük olur.

Ve şimdi,
bu gönül yangınıyla sana sesleniyorum,
yolum uzun, sabrım kısa,
ama yüreğim hep seninle dolu…
Affet beni sevgilim,
her yanlış sözüm, her yanlış adımım için,
ve bil ki,
her sevdamın altında imzam var,
her kalp çarpışımda,
ben, senin Kul Ortak’ınım.

KUL ORTAK