Benim dünyamda bir tek sen varmışsın;
Sen hayat boyu kalple affet beni hüzün,
Hiç bir zaman yakışmaz senin bana!
Kızman dünya kadar olmaz affet beni hüzün;
İğneyle hurdayla sevdik ve seviverdik?
Biz bir araya hep aynı o yerde geldik!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta