Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Geç saatlerde eskimiş anılara,
Saklı mektupların yalan satırlarına,
Tozlu yollarla arkadaş yıllara,
Soluk,yamalı yorganıma,
Kabuslara bulanmış ıslak yatağıma,
Karanlığımı ışıtan kedimin gözüne,
Sönmeyen zaman yangınlarıma,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Dinmeyen kalp ağrılarıma,
Gelene,geçene bilene,bilmeyene,
Hep,seni sordum seni.
Yok dediler.
Oysa yanı başımdaydın.
Seni tanıyamadım,duyamadım.
Seni,hiç yaşayamadım.
Affet beni,ne olur affet.
mükememl dizeler vedat bey kutlarım kaleminizi
af dilekmekte bir erdemdir...erdemli yüreğinizi kutluyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta