İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Affet anne affet,ne olur,
Süt içerken göğsünü acıttığım için,
Geceleri uyuttuğunda beni,
Uyanacağımı sanıp uykusuz kaldığın için.
Helal et hakkını anne diyemiyorum,
Çünkü senin duaların hep banadır,
Çok iyi biliyorum.
yine muhteşem bir şiir ve şiiriniz aracılığıyla hayattaki en değerli varlığımız olan tüm annelerimizin önünde saygıyla eğiliyorum sevgi ve saygılarımla
Hani vardır ya bir hikaye.
Sevgilisi demiş ona,
Annenin kalbini al getir bana,
O zaman eş olurum sana.
Koşmuş annesinin kalbine,
Bir darbede çıkartmış yerinden,
Almış avucuna,sevinçle koşmuş,
Yolda tökezleyip düşünce,
Çok uzaklara fırlayan kalp çırpınmış,
Ve sormuş o çok sevdiği oğluna.
“Yavrum canın acıdı mı” diye.
bu çok acıııııı şiir.....anne yüreği önce evlat...kutluyorum saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta