Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anne konulu güzel bir şiir okudum sayenizde tebriklerimle
Annemsin, canım diyemediğimsin
hep uzak kaldığım
ama içten içe hayran kaldığımsın.
Senin kadar muhteşem olamayacağım diye
korktuğum zamanların kahramanısın...
Affeder elbette...seçtiğim mısralarda duygular ele vermiş kendini,işte esas sorun bu sanıyorum *O'nun gibi olamamak korkusu* etkilendim ve çok duygulandım...yüreğinden sevgi eksilmesin,kutluyorum güzel şiirini :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta