Affet Allah’ım Şiiri - Rasim Yılmaz

Affet Allah’ım

İçine düşmüşüm dünya ağının,
Hallerim perişan, affet Allah'ım.
Bağbanı kör gezer vuslat bağının,
Güllerim perişan, affet Allah'ım.

Bitmedi ruhumun kanlı savaşı
Sessizce çağırdı her mezar taşı
Tövbe kapısında eğer kul başı
Dillerim perişan affet Allah'ım.

Mazeret ararım tüm suçlarıma,
Sessizce kar yağar saç uçlarıma.
Kor ateş düşüyor avuçlarıma,
Ellerim perişan, affet Allah'ım.

Düşlerim özgürdü, ben tutsak oldum,
Nefsin pençesinde oyuncak oldum.
Rüzgârda savrulan bir yaprak oldum,
Dallarım perişan, affet Allah'ım.

Günümü dünümle karıp dururum,
Hicran eşiğine varıp dururum.
Kanayan yaramı sarıp dururum,
Kollarım perişan, affet Allah'ım.

Terk ettim sonunda şöhreti şanı,
Keşkenin, eyvahın geldi zamanı.
Bilmem uzakta mı huzur limanı?
Yollarım perişan, affet Allah'ım.
Rasim Yılmaz
02.03.2025