Zalimler için de, mazlumlar için de o kaçınılmaz an gelecek.
Ateş saracak her yanı, dünya telaşı bir nefeste sönecek.
Huzuruna çıkmaya takatim yok, bakmaya yüzüm yerde...
Eğdim boynumu, büküldü belim;
Ne olur, rahmetinle sar beni, affet beni Kadir Mevlam...
Yorgun adımlarla geldim eşiğine, kurudu pınarlarım, akmaz gözyaşım.
Huzurunda titreyen bir yaprak gibiyim; elim tutmaz, ayağım varmaz.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta