babaların hep kötü çocuklarını sevdiği gibi
meğer acılarımla bir ayrılık büyütmüşüm
ayrılığı besleyen o kör sevgiyi şımartmışım
işte bu yüzden ben kendimi affetmeyeceğim
seni götüren nehirleri de affetmeyeceğim
gözyaşlarımla beslemiştim onları
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta