babaların hep kötü çocuklarını sevdiği gibi
meğer acılarımla bir ayrılık büyütmüşüm
ayrılığı besleyen o kör sevgiyi şımartmışım
işte bu yüzden ben kendimi affetmeyeceğim
seni götüren nehirleri de affetmeyeceğim
gözyaşlarımla beslemiştim onları
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta