Yüzüm yok karşına çıkmaya af dilemeye bile inan,
Biliyorum düşüncesizliğimle incittim yüreğini..
Çırpınırken, yalnızlığımla başbaşayken
O yürek olmuştu bana hayat veren..
Affedemem kendimi öyle üzgünümki,
İçim içime sığmıyor,fırtınalar esiyor içimde,
Daralıyor dünyam,cendere oluyor yalnızlığım,
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Daralıyor dünyam,cendere oluyor yalnızlığım,
Affedemem kendimi,sen affetsen bile...
Hiç böyle bir duruma düştümmü bilmiyorum ama affetmek her iki durumda da gereklidir. Kutluyorum Yusuf bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta