Yüzüm yok karşına çıkmaya af dilemeye bile inan,
Biliyorum düşüncesizliğimle incittim yüreğini..
Çırpınırken, yalnızlığımla başbaşayken
O yürek olmuştu bana hayat veren..
Affedemem kendimi öyle üzgünümki,
İçim içime sığmıyor,fırtınalar esiyor içimde,
Daralıyor dünyam,cendere oluyor yalnızlığım,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Daralıyor dünyam,cendere oluyor yalnızlığım,
Affedemem kendimi,sen affetsen bile...
Hiç böyle bir duruma düştümmü bilmiyorum ama affetmek her iki durumda da gereklidir. Kutluyorum Yusuf bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta