Üzüm karası göz zifir kaşları
Ard arda yağıyor çakıl taşları
Kim dindirir gözde akan yaşları
Döküldü yüreğim, affedemedim..!
Sanmasın derdime dermanım oldu
Ömrü mizanıma fermanım oldu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hissediş çok kuvvetli anlatım zayıf
Kazınmış yüreğe çıkmaz bir kere
Çırpınıp yorma sen kendin boş yere
Böyledir aşkta hep yazgı ne çare
Takıldı yüreğim affedemedim.
Yüreğine sağlık...
Harika bir şiir yalnız affetmek büyüklüktür...
Gönülden tebrikler...
herzaman ki gibi harika dizeler
yüreğine sağlık..kutlarım aysel hanım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta