Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
fazla duygusal içten geldiği gibi yansımış satırlara kutlarım şairi
ağlattın hayalinle dolan gözlerimi
yalnızlığa saldım bedenimi,
affedemedim...
güzeldi tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta