Sen zannediyorsun ki bir şekilde kendimi affettirebilirim
Kollarının sevgisi elleriyle, gövdesini her defasında titreten
Olmuyor bilesin ki olamıyor, tükenmişlik sendromu yaşıyorum
Aslında senin önemin çoktan kayıp,
Bunca yalanına inandığım için çok kızgınım!
Asla affedebilir miyim kendimi?
İnan ki bilmiyorum hala bunu düşünüyorum!
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta