Sen zannediyorsun ki bir şekilde kendimi affettirebilirim
Kollarının sevgisi elleriyle, gövdesini her defasında titreten
Olmuyor bilesin ki olamıyor, tükenmişlik sendromu yaşıyorum
Aslında senin önemin çoktan kayıp,
Bunca yalanına inandığım için çok kızgınım!
Asla affedebilir miyim kendimi?
İnan ki bilmiyorum hala bunu düşünüyorum!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta