AFET-İ DEVRAN
Güneş gibi doğdu gözlerin bugün
Aşkın diyarında sümbüller açtı.
Sayende mutluyum kalmadı hüzün
Gülüşün Dünya'ma umutlar saçtı...
Afet-i devransın kalbim duracak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



