Düşmekten kurtuldum itmeye çalıştığın binalardan
Düşme tehlikem ortadan kayboldu, aşağı indim arkama dahi bakmadan
Kaçtım gerçeklerden, kaçtım herkesten, her şeyden
Geride ne bıraktığımı, neleri göz ardı ettiğimi hiçe sayarak oh be'ler çektim
Kendimi alkışladım, gökyüzünü alkışladım, kuşları, babamı, tanrıyı alkışladım
Rüzgar çıksa da uçurmuyor tozu ve düşmüyor dalından tek bir yaprak bile yere
Bu sonu ben hazırlamadım fakat iyi iş başardı bu kez, aferin tanrıya
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta