Kalem ehli halinden, kalem ehli anlar, derler,
Dost zannettiğin dahi menfaatle dönerler.
Gördüm, felek eski felektir, dünya dönektir,
Menfaat, kişilik ayarı için mehektir.
Nice düşkün olup, nice kalkmak nasib oldu,
Nice hal ehli olmayandan, gözlerim doldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne mutlu, bu dünya hayatının bir imtihan olduğunu idrak edip, kendisini imtihan eden Rabbine karşı kulluk görevini hakkıyla ifa edip, yasaklarından da tüm gücüyle kaçarak, bu sınavını yüzünün akıyla bitirerek, cennet yurduna kapağı atabilenlere.
Hayırlı imtihanlar olsun Abdullah bey kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta