Nasıl bir dünya sağnak yağışlı hep
her manzara sonbahar
diller fütürsuz konuşmalarda
bu kaçıncı yalnızlık
şimdi hançere vurulmuş kollarım
kırılmış kolum kanadım
umutlar ertelemekteyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum; 'ADSIZIM' isimli şiirinizi okudum. Bu kadarda mütavazi olmayınız. Gönlüne sağlık. Kutlarım. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta