Gözlerinin buğusu durduruyor zamanı
Geçmişle gelecek yok oluyor o an
Kaçırdığında gözlerimde gözlerini
İşlemeye başlıyor yeniden zaman
O korkunç kararlığıyla
Yüreğimin en kurak ikliminde
Gürül gürül bir bahar olup
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta