Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gerçek, yaşanmış bir hikayedir. ben bunu yıllar sonra şiire aktardım. beğenileriniz için çok teşekkürler.
Evladın erkeği kızı mı olur, ikisi de candan can değil mi...Takdir-i İlahi işte ne zaman ve nasıl tecelli edeceğini kim bilebilir ki...
Çok güzel ve özel bir şiirdi, sosyal yaşama neşter vuran, mutlu sonla bitmesi ise ayrıca güzeldi...Kutlarım gözlemleyen ve dizelere döken kalemi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta