Çilelerle geçen hayatın içinde,
Bembeyaz şatolar vardır kalbimizde,
Aydınlığa bakan çocuk gözüyle dünyamız,
Hep iyi yürekli hep tozpembe.
İşte insanın içinde olan gerçek,
Bütün kalplere girebiliyorsa,
Viranelerin, kötü kabusların içinden geçip,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta