gökyüzüne bakarken
eski kilitli defterlerden çıkartılan
bir çocuk tiyatrosu hazanı gözlerin
darmadağın, loş gecelerde
ne acılar çektin
kaç kere yıkıldı siperlerin
alıp kaygısızca verdin kendini darağaçlarına
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




insanın maviye ve gökyüzüne zaafı olması çok güzel bence. eylem hanım size hala ulaşamadım.artık yeter süründürmeyin :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta