İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Ben seni uzaktan sevmiştim, uzakta kalmalıydın, ne kadar bilsemde adını anmamalıydım.. büyülü bir şey vardı aramızda, dokunursam sana bozulacaktı büyü.. ben seni öylesi büyülü sevmiştim işte, biliyordum adresini gelmiyordum.. görmemeliydim gözlerinin rengini, ellerin sıcakmıydı bu saatte belirsiz kalmalıydı, ya dudağın.. konuşurken kıvrımları nasıldı görmemeliydim, kirpiklerine düşmemeliydi bakışım.. seni o büyü içinde sevmeli öyle yaşatmalıydım gönlümde.. eski aşklara dön demeden, sana gel demeden, kendime küsmeden.. büyüyü bozmadan..
Yüreğinize sağlık, güzel çalışma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta