Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Gece gibi ıssız geçmeli
Okyanus kadar engin
sine-i cennetinde seneler
****Anlam varsa şiir var, anlam varsa estetik duyumsma var, sevgi varsa onu dünyalar kadar yaşamak var... Kutluyorum...
Aşkların en mükemmeleni yaşayabilenlere ne mutlu. Öylesine güzel bir duygu ki, öncelikle sizleri ve sizin gibi olabilenleri en kalbi duygularımla kutluyorum. Ne güzel insansınız demek geldi içimden. O duygu derinliğini yakalamak kolay değil.
Biraz daha gerçekçi kelimelerle söylemek gerekirse, ruhların ve tenlerin uyuşması kadar daha mükemmel ne olabilir ki… Aynı şeyleri hissetmek, aynı şeylerden zevk almak, aynı şeyleri sınırsızca ve doyumsuzca paylaşmak kadar daha güzeli var mı…
Hayatın, varlığın, “ben” ve “sen” yerine “biz” olmanın mutluğunu gölgeleyecek hiçbir şey düşünemiyorum bu âlemde.
İlk iki bölümü okuyunca ruhum yerinden oynadı, bedenim terk edildi. Bir zaman kendime gelemedim.
Kayboldum…
Havada bulut, yerde çimen, yağmurda damla, karda zerre oldum.
Hayatın her anını, her mevsimini dolaştırdın bana.
Hele o kayboluşlar yok mu? İki insan nasıl tek oluyor, nasıl hayat doluyor… Yaşamanın gerçeğini yakalıyor.
Umursamadan, düşünmeden, sadece arzuların yangınında kül olmadan yaşamak… Bir daha, bir daha yaşamak…
İnsanın her zerresinin, aşkın uhreviliğine yükselip “seviyorum! Seni seviyorum!” edasıyla kor kor olması, adeta aşkın ilahileşmesi ne güzel.
Ben bu hemhale “aşkın ilahi dansı” diyorum.
Bu duyguların yansıtıldığı bu güzel serbest şiirinizde ruhları yakan bir ney sesi gibi kelimelerin ahengi. Uyakları, redifleri, arada yer alan tekrar
kelimeleri hoş bir seda katmış şiirinize.
Sadece son iki dize bilmem daha başka türlü söylenebilir miydi?
Donmak, buz kesmek ne mümkün, böyle bir aşkın yakıcılığında.
Saygılarımla İnci tanesi…
sen,ben,sana,bana ..ne çoklar.Yazık değil mi bu güzel şiire..
tebrikler..
harika ...
Seni dinlerken ben,
Kaybolmalıyım gözlerinin derinliğinde.
Süzülmeli usul usul kelimeler
Okyanus kadar engin,
Gece gibi ıssız,
Geçmeli seninle seneler.
Sevilen özlendiği zaman hiçbir engel tanın mıyor. Ama zaten içinde olan nerede olursa olsun seninle oluyor. Tebrikler İnci Hanım. Yaşamın tek ilacı aşk ki bedeni Züleyha gibi yıkayıp yılları siliveriyor. Yaşamak ne kadar güzel ve yaşanası oluyor. İlla aşk.
Yüreğinizden esin eksilmesin.
......................
Gel dediğimde sen,
Yanımda olmalısın içimde olduğun kadar.
Kanımda dolaşmalı senli değerler
Konuşurken sen,
Kimi öyle kimi böyle.
...............güzel dizelere tşk..şaire tebrikler.....
Tüm kalbimle söylüyorum,her şiiriniz başka bir tad,
Sayfalar dolusu övgü yağdırayım diyorum,Vazgeçiyorum samimi taltiflerimin ölçüsü kaçar diye,gönülden kopmayan yorumlardan nefret ettiğim için,gönülden kutluyorum,İnci sadesi,Şiirler Prensesi,Şairem,esen kalın
Gel dediğimde sen,
Yanımda olmalısın içimde olduğun kadar.
Kanımda dolaşmalı senli değerler
Konuşurken sen,
Kimi öyle kimi böyle.
Usul usul çözülmeli bendeki düğümler.
Seni dinlerken ben,
Kaybolmalıyım gözlerinin derinliğinde.
Süzülmeli usul usul kelimeler
Okyanus kadar engin,
Gece gibi ıssız,
Geçmeli seninle seneler.
Gel dediğinde ben,
Boşaltmalıyım nabzımın dizginlerini.
Nefessiz kalmalıyım o an.
Tenimde çınlamalı sevdan.
Dudaklarımda buz.
Donmalı sesim sana ulaşmadan.
süper. adrenalin. şiiriniz etkileyici geldi. ilk defa bir şiire süper diyesim geldi.kutlarım. 10+p şiir yüreğinize sağlı. diğer şiirlerinizide tekrar yeniden okuyacağım içlerinde bu derece etkilyen bir şiiriniz daha olacak mı? daha önce okuduklarım da güzeldi. sevgi ve saygılar şiir yüreğe...
tınısı ve hazzıyla tadına doyulmayacak bir şiir olmuş.tebrik ediyorum. yüreğinize kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 133 tane yorum bulunmakta