Geceye katran karıştı,
Yüreğimde hasretin Bahar Gözlüm.
Biliyorum yine zor olacak sabah..!
Her ne yana baksam,
Gözlerin...ahh şiir gözlerin.
Her ne yana salsam yüreğimi,
Boydan,boya aynalar..!
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Adonis
Geceye katran karıştı,
Yüreğimde hasretin Bahar Gözlüm.
Biliyorum yine zor olacak sabah..!
Her ne yana baksam,
Gözlerin...ahh şiir gözlerin.
Her ne yana salsam yüreğimi,
Boydan,boya aynalar..!
Bir çift bakış...
İki damla gözyaşı...
Ve sen...ve Adonis.*
Kısa,kısa kareler..
Fakat,uzun metrajlı.
Biliyorum yine zor olacak sabah..!
Dokunamadığım gölgelerde suletin,
Bitmeyen,tükenmeyen hasretin.
Gecelerde,gündüz..
Gündüzlerde,gece her dem.
Bir çift bakış...
İki damla gözyaşı...
Ve sen...ve Adonis.*
Çok cilveli o gün deniz,
Çarşaf olmuş,çakılları gözüküyor.
Biliyorum yine zor olacak sabah..!
Gözlerindeki ışıltılar sarmalıyor herbir yanı,
Yakomozları kıskandırıyor gamzelerin.
İhtişamıyla karşıda tarihi kale,
Sevişmelerimize tanıklık ediyor.
Bir çift bakış...
İki damla gözyaşı...
Ve sen...ve Adonis.*
Yeni bir eski yıla saatler var..!
Dışarıda deli yağmur,şimşekler.
Biliyorum yine zor olacak sabah..!
Tempo tutuyor silecekler ve titanic.
Arabanın farları kesiyor geceyi.
Yüreğimizde hayallerimiz,sevdamız...
Herkese,herşeye inat sözümüz var..!
Bir çift bakış...
İki damla gözyaşı...
Ve sen...ve Adonis.*
*** APHRODITE VE ADONIS
……………………………..
Farklı bir şiir okuttunuz .
tebrikler...
evrenseldir değerler... şairi güçlü kalemi için kutlarım...
adonis; güzel bir simge olarak işlenmiş bu şiirde, önemli olan bu... başka türde anlatmak isteyenler, elbette yapabilirler bunu ama, şair böyle anlatmış, çok da güzel anlatmış...
''Göktanrı ya dua eden Oğuz Kagan Türklük sevgisini, yiğitliği katmış duasına...Benliklerinin demir gibi olmasını dilemiş göktanrıdan...Namus ahlak azim sebat sanat teşkilatı vermesini dilemiş Göktanrıdan...Türk ü her milletten cesur yarat demiş, Ulu tanrım namussuz bir tek Türk yaratacagına dünyayı yık daha iyi demiş...Türk daima ihtiyatla adım atsın demiş,kimsenin tatlı diline kanmasın,çalışma zekadan üstün bir kıymet oldugundan, Sen Türk ü calışkan et, tembel Türkü sen yok et..Zeka ve calışma ikisi birarada oldugunda Türkün önünde durulmaz demiş...Tanrı beni Töreye dokunmaktan ve dokundurmaktan saklasın! demiş...
Törelerini canları gibi saklat! Türke zevk ve rahat verme, zahmetle bedenleri demir gibi olsun calışma kuvveti verilsin demiştir..Türkü faal cevval edesin..Türke değişmez bir seciye ver, Türkün seciyesi değişmesin! sade tekemmülle tadilat görsün! ! Tanrım Türkü töresine sagdık kıl, Türk töresi bilinizki atalar töresi, asırların tecrübesiyle biraraya gelmiş ulu töredir, kendi töresini yasat tanrım demiş...En büyük kudretin TÜrklük aşkı oldugunu Türke öğret demiş Göktanrıya...Türk mukayese kabiliyetini muhafaza etsin demiştir...Tanrım Türkçe konuşulan Türke yurtluk etmiş olan yerleri Türkün hükmü altında bırak demiştir... '''
Bu yazı Oguz Kagan'ın vaktiyle göktanrıya duasında bile nelerin oldugu gösteren bir yazıttan alıntıların harmanıdır...
Türkler bir zamanlar Göktanrı inanclarıyla nice destanları katmışlar birbirine...Nice değerler sunmuşlar bizlere nice felsefeler atalarımızın törelerinden gelen...
Değerli kardeşimden bir şiirde bu destanlardan birine, bizim degerlerimize yazmasını isterim...
Saygılarımla...
İlker ÜNLÜ
cok güzel bir renklilik bir siir dünyasi icin, kutluyorum...hem cok da basarili...
sevgiler. tebrikler
.''güzel bir şiirden sonra ,hikayeside hoştu ..tebrikler..''
Gecelerde,gündüz..
Gündüzlerde,gece her dem.
Bir çift bakış...
İki damla gözyaşı...
Ve sen...ve Adonis.*
Mitoloji'nin en güzel anlatılarından birisine güzel temalı bir şiir yazmışsınız.. Kurgu ve anlam bütünlüğüde oldukça güzel.. tebriler...
tebrikler beğeni ile okudum
Benim kış perim Gnom
Tebrikler güzel şiire.
Selamlarımızla
' Limanlar '
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta