Adnan Yeşiltaş Şiirleri - Şair Adnan Yeş ...

İhaneti affetmek,
Saflık değildir...

Salaklığın
Ta kendisidir.

Ben iflah olmaz,
Bir deliyim...

Kendimden,
Soğutana kadar severim.

İnsan insan derdim...
Dertlerimin çoğu insanlardan geldi
Nereden bilebilirdim.

Sokak köpeklerini sokak kedilerini
Doğanın bütün börtü böceklerini

İn cin top oynuyordu
Bir ben vardım
Bir de sokak iti

Ah o martılar..
Tası tarağı toplamışlar

Saygıda kusur edenleri
Güçlü görünce gidenleri
Ölüme çare bulsa bu itleri
Sakın sokmayın kapıdan içeri.

Evrensel ahlak naraları atıyordu
Bedensel ahlaksızlık yapıyordu
Cümle alem biliyordu.

Yüzüne tükürsen
Hiç oralı olmuyordu.

Sağ kolun sancısı
Bana soldadır.

Zehir içirdiler
Aklım baldadır.

Yaş Kemale erdi mi?
Ermedi mi?
Bilemem ama...

Bir çocuk var
Sol kaburganın altında.

Hatta sen unutmuşken çıkar karşına,
Hayda dersin hatta gülersin...
Zamansız bir ağlama tutar ya hani,
Hani ağlamayı özlediğini hatırlarda gülersin...

Yapraklar dökülür uçsuz bucaksız,

Kim bilir,
Bu kaçıncı sonbahar
Kaç dalın kırık,
Kim bilir.

Kaç yaprağın döküldü