İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben Adnan Bal Aşıklar diyarı,ilkler şehri Uşak'ın merkez Karahasan köyünde 1949 yılı şubatının karlı bir günün de adı ömür olan çileli yaşamıma merhaba deyip gözlerimi açmışım,yalan dünyaya. Hocadan öğrenirken elif-be yi, okulda tanıdım alfabeyi 1956 okul açıldı köyüme Oyıl babamı yitirdim, başarılıydım okulumu dört yılda bitirdim. Soranlara okuyup mebus olacam derdim, orta ikide artis olmaya karar verdim. Henüz onbeş yaşında, sevda yelleri esti başımda. Yetim,yoksul diye hakir gördüler sevdiği ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!