Mazi bir hayal gibi avuçlarda
Ulaklar ulaştırdı buralara
Hâdim eylediniz ömür ağacınızı davaya
Serptiniz vakarlı baş eğmez bir ahlakı puntolara
İnci inci üzerinizde ki karlar
Nevbaharları yeşertsin; ebed makamınızda nurdan çerağlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta