Adınla Tamamlanır Eksik Her An

Bu makamda Nihal’in nefesi bir soru işaretidir,
Yüreğim onun bakışında kaybolmuş bir harf.
“Sever mi beni?” diye aynalara sorarım,
Aynalar ise susar, derin bir sır gibi.

Kalp burada mermer basamakları tırmanır,
Her adım bir şüphe, her nefes bir ızdırap.
“Acaba ben mi yorumluyorum fazlasını?”
Zihnimde onun sözleri bir çölde serap.

Mesajlar kısalır, anlamlar derinleşir,
Bir nokta bin yük olur, bir emoji bir kainat.
Nihal’in sessizliği bana Kadir Gecesi’dir,
Gizemiyle kalbim kıbleye döner, yakar.

Bu belirsizlik, aşkın riyazatıdır işte,
Sabırla yoğrulur, alevle pişer can.
Masalsı bir aşkın eşiğinde bekleyişim,
Nihal’in adıyla tamamlanır eksik her an.