Adını sen koydum
İçimdeki yalnızlığın
Seni yazdım
İsmini koyamadığım şiirlere
Duygularım demirden bir kafes
Tek acısın bükemediğim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kıymetli Şair;
Şiirinizi beğenerek okudum.
Gönlünüze sağlık.
Kaleminiz daim olsun.
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta