Adını sen koy Şiiri - Hilmi Atasever

Adını bilmeden suçlanan
Yüzü görülmeden silinen
Bir bakışa sığdırılan ömür
Bir etikete hapsedilen insan.

Sessiz bir katildir aslında,
Ne kan akıtır ne iz bırakır,
Ama insanlığı yavaşça boğar.

Bir çocuğun gözünde korku olur,
Bir annenin duasında kırık bir ses,
Bir dostluğun tam ortasında
Görünmeyen bir duvar gibi yükselir.

İnsan, insana kapıydı aslında
Şimdi kilitliyiz birbirimize.
Göz göze gelmeden hüküm veririz
Kalplerimiz sürgün, uzaklara

Oysa her kalp ayrı bir hikâye,
Her suskunluk bir çığlık taşır içinde.
Ama biz duymayız artık…
Çünkü çoktan karar verdik kim olduğuna.

İnsan, insandan uzaklaşırken
Kendinden de kopar fark etmeden.
Çünkü başkasını eksilten,
En çok kendini yaralar derinden