İsimsiz bir şehirde,
isimsiz insanlardık
Ufacık bir pencerede güneşe hasret,
her birimiz umutla yalana sığındık.
Kapılar araladık yeni düşlere,
yalana açtık.
Şarkı söylerdi ay, geceye
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta