Adını içimden silerim. Şiiri - Ayhan Ulu

Adını içimden silerim, dilime düşürmem bir daha,
Ne gecede anarım seni ne sabaha kalır hatıra.
Konuşmam, sormam, merak etmem,
Bir selam bile yük olur yüreğime, götürmem.
Veda etmem; çünkü vedalar
Hâlâ bağ kurar, hâlâ iz taşır.
Küsmem; çünkü küslük
İçinde hâlâ bir beklenti barındırır.
Üzülmem sanma ki taş kalpliyim,
Ama acıyı da vitrine koymam.
Gittiysem…
Kuş gibi süzüle süzüle giderim,
Kanadımda geçmişin tozu bile kalmadan.
Adını içimden silerim.
Ben gürültüyle sevenlerden olmadım,
Ama sessizliğim deprem gibidir.
Bir kere karar verdim mi,
Dönüşü olmayan bir yol gibidir.
Arkamdan “neden” diyenlere
Cevap bırakmam.
Çünkü bazı vedalar açıklanmaz,
Yaşanır ve kapanır.
Ben kapıları çarpanlardan değilim,
Açar, çıkar, kilitlerim.
İçeride ne kaldıysa
Kendi yankısıyla baş başa bırakırım.
Adını silerim dedim ya,
Harften harfe, heceden heceye.
Öyle bir silerim ki
Hatıralar bile yerini şaşırır belleğimde.
Ne beddua ederim
Ne iyi dilek dilerim.
Tarafsızlık bazen
En ağır hükümdür, bilirim.
Ben yıkılınca ağlayanlardan değilim,
Yıkılınca ayağa kalkmayı öğrenenlerdenim.
Dizlerim yara tutsa da
Başım yere değmez benim.
Sevmişsem derin sevmişimdir,
Ama gitmişsem sonsuza.
Geriye bakmam;
Çünkü ben yürüyüşümü geçmişe göre ayarlamam.
Adını içimden silerim.
Adımı anarsan
Bir rüzgâr gibi geçer kulağından.
Tutamazsın.
Çünkü ben artık orada olmam.
Gittiğimi fark ettiğinde
Çoktan varmış olurum başka bir sükûnete.
Sessiz, sağlam, dimdik…
Kafası önde ama omurgası kırılmamış bir adam gibi.
Adını içimden silerim,
Bir gecede değil;
Sabırla, sessizce, ustalıkla.
Nasıl silinir bir iz denizden,
Öyle kaybolursun bende, farkına varmadan.
Adını içimden silerim,
Çünkü bazı isimler
Ağızdan değil, kalpten çıkar.
Ne fotoğraf kalır geriye
Ne “ya olsaydı” diye başlayan cümleler.
Adını içimden silerim,
Ve bu bir intikam değildir,
Bu bir temizliktir.
Ruhumda yer açarım
Yeni bir sessizliğe,
Yeni bir nefese.
Adını içimden silerim,
Seni kötü anmam,
İyi de anmam.
Çünkü nötr bir hafıza
En sağlam mezardır geçmişe.
Adını içimden silerim,
Bir gün adın geçerse bir sohbette
Gözüm bile kıpırdamaz.
İnsan ancak tamamen bittiğinde
Gerçekten sakin kalır.
Adını içimden silerim,
Ve bu cümleyi tekrar ederim
Kendime söz gibi.
Çünkü ben
Yarım kalan şeyleri değil,
Tamamladıklarımı taşırım omzumda.