ADINI “GÜL” KOYAMADAN
Bir goncanın yapraklarıydık,
Hayallerimizdi açan bizden önce
İfil ifil esen bir sâbâ yeli
Okşayacaktı yanaklarımızdan
Sonra gül diyeceklerdi adımıza
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Nihayet seni de Antoloji sayfalarında görebildik ha...!Demek kaderde bu günleri görmek de varmış.Güzel şiir olmuş doğrusu. Ölüm için yaptığın benzetme oldukça orijinal.Tebrikler şair!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta