ADINI “GÜL” KOYAMADAN
Bir goncanın yapraklarıydık,
Hayallerimizdi açan bizden önce
İfil ifil esen bir sâbâ yeli
Okşayacaktı yanaklarımızdan
Sonra gül diyeceklerdi adımıza
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Nihayet seni de Antoloji sayfalarında görebildik ha...!Demek kaderde bu günleri görmek de varmış.Güzel şiir olmuş doğrusu. Ölüm için yaptığın benzetme oldukça orijinal.Tebrikler şair!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta