ADINI “GÜL” KOYAMADAN
Bir goncanın yapraklarıydık,
Hayallerimizdi açan bizden önce
İfil ifil esen bir sâbâ yeli
Okşayacaktı yanaklarımızdan
Sonra gül diyeceklerdi adımıza
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Nihayet seni de Antoloji sayfalarında görebildik ha...!Demek kaderde bu günleri görmek de varmış.Güzel şiir olmuş doğrusu. Ölüm için yaptığın benzetme oldukça orijinal.Tebrikler şair!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta