adını bir takvim yaprağının ardında görünce
her şey doğunun uzak bir kentine gidiyor
bir çocuk kara gözleri mor tebeşir
“öğretmenim” yazıyor, gözlerini Ege’de bırakmış
sevgiyle bakıyor.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Degerli üstadım birinin' ögretmenim' sözcügünü böyle bir ustalıkla kullanması için ellerinin mor tebeşirle kara tahtada cok kirlenmesi gerekir.ŞİİRİNİZİ GÖRÜNCE BU BEYAZ SAYFADA BUNLAR GELDİ AKLIMA VE DAHA NİCELERİ !!!!
tarzınız ve yazımınız bende güzel etkiler bıraktı.kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta