'Bu ben değil miyim? Belki de değilim. Ama ben o değilim.
Dil düşürmüşüm duymak istediğin yalanlara, aklımda gerçekler dolanıyor ama adını düş koyduğum yalanlarla oyalanıyorum avlunda.
Bu han bu hamam, kapılar ve pencereler bana yalan.
Bu gökyüzü bu bulutlar yalan.
Burası bana benden çok uzakta.“
Konuşturdun beni kendi adınla, şimdi bana adımı soruyorsun
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Son günlerde okuduğum en güzel şiirlerden biri kutluyorum sizi adını düş koyduğunuz yalanlarla....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta