Özlem, içimde usulca büyüyen bir fısıltı,
sesini duymadığım ama eksikliğiyle var olan.
Bir zamanlar dokunduğum, şimdi uzakta,
gözlerimi kapattığımda gördüğüm bir hatıra.
Gecenin karanlığında sessizce belirir,
uykumda bile bulur beni, bırakmaz.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta