Gözgöze geldi ruhlar, ortak yönü buldular,
Kanı coştu insanın, destan yazdı duygular,
Geceler gündüz oldu, kaçtı bütün uykular,
Melekler destur verdi, adına aşk dediler...
Hiç anlamı kalmadı, ne yazın ne de güzün,
Durup dururken yürek, üstünde kaldı közün,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
