Adın Ruhumda Yazılı Şiiri - Gül Kabacaoğlu

Ben seni sevmeyi kendimden bilmedim,
Sevdiren kimse, bilen O’dur dedim.
Adın dilime değil,
Ruhuma yazıldı önce, öyle sevdim.
Ben sana varmak için yola çıkmadım,
Yolun kendisi sen oldun.
Yandım, eksildim, sustum,
Her hâlimle aşk oldun.
Bir gece adını anmadım bilerek,
Kalbim alışmasın diye dünyaya.
Seni Rabbime emanet ettim canım,
Benliğim karışmasın diye duaya.
Sen kaçtıkça ben “vardım” sandım,
Meğer yokluk kapısıymış bu hâl.
Aşk dediğin biraz susmakmış,
Biraz yanmak, biraz da sabır...
Sor şimdi kendine,
Bu aşk kime ait?
İki kalbin oyunu mu bu,
Yoksa Hakk’ın bize ettiği davet mi hakikat?
Ben hâlâ buradayım,
Ne senden geçmiş, ne senden yana.
Ben aşkı sende sevdim,
Seni de aşkın sahibine bıraka bıraka…
Ben seni çok sevdim,
Seni sevmekten değil,
Senin için senden vazgeçtim.

27.1.2026