Bir son bir başlangıç ve adın herneyse nede geç kaldın gözlerim nöbette ellerim bir güne daha titriyerek başladı..
Canım ve canın hangi adreste teslim oldu ellerin kalbin kimin kemikleri arasında,dudakların soguk camlara ait belli ki..
Şehrin dört yanı zafer anıtları gibi beni terk edişlerinle dolu,kalamam ve gidemem senin toprakların bensiz de kalmasın..
Eski mektuplardan koca bir ateş yakıyorum griden siyaha boyanmış bu şehirde üstüne sensiz bir uyku daha...
Tanju senel
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta