Sen güneş oldun, evvelden ahire; ayı hızla düşürdün.
Sen kabe oldun Mevlana misali; etrafında döndürün.
Sen bahar oldun, bulutları ağlattın, dünyayı güldürdün.
Ümidimi kesmeyip medet ümsam mı senden;
Havva anamı Ademe, bağlı kuvvet sensin;
Fatihi İstanbula, taçlandıran kıyafetsin;
İki bedende bir ruh iken, ayrılıkta hasretsin;
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta