Boş sayfalara adını yazıyorum
Öyle uzun uzadıya düşüyor ki kağıda çizgiler
Akıyor nefesimden sonsuzluğa doğru
Bütün kelimeler adında anlamlanıyor
Hiçe adını söyledim
Varlığın kendisi oldu
Ses, harf, kağıt
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta