Adını rüzgarlara verdim
Dağları ovaları dolaştırsın diye
Ve tüm kır çiçeklerini sana benzetsin
Sorsun hanginiz bu kadar güzel diye
Sonra bana getirsin kalbimi açayım
Seninle beraber kır çiçeklerine
Ve seni seçeyim içlerinden işte
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok güzel duygu yüklüydü ,
Beğenerek okudum şiirinizi,
Daha nice güzel dizelere !..
Saygı ve selamlarımla,
Tam-puan
kısa ama özdü yüreğinize sağlık
saygılar
çok hoş...kaleminiz daim olsun..saygılarımla...
Şiiriniz ve anlatımınız çok güzel. kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta