kıyılardan çekilmiş hayat
çöllerinden geçiyorum sensizliğin
denizler kurumuş
dudaklar lâl olup susmuş
sensizliğin sessizliğinde büyütüyorum çığlıklarımı
varlığın taze bir bahardı gönlümde
şimdi taşlarda hayat oldu adın..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
